تبلیغات
رایحه قم - ناموس خدا
ناموس خدا
ای دختر عقل و خواهر دین

وی گوهر درج عزّ و تمكین

عصمت شده پای بند مویت

ای علم و عمل مقیم كویت

ای میوه شاخسار توحید

همشیره ماه و دخت خورشید

وی گوهر تاج آدمیّت

فرخنده نگین خاتمیّت

شیطان به خاطب «قُمْ» براندند

پس تخت تو را به قم نشاندند

كاین خانه بهشت و جای حوّاست

ناموس خدای جایش اینجاست

اندر حرم تو عقل مات است

زین خاك كه چشمه حیات است

جسمی كه در این زمین نهان است

جانی است كه در تن جهان است

این ماه منیر و مِهر تابان

عكسی بود از قم و خراسان

ایران شده نوربخش ارواح

مشكاة صفت به این دو مصباح

از این دو حرم دلا چه پرسی

حق داند و وصف عرش و كرسی

هر كس به درت بیك امیدی است

محتاج تر از همه «وحیدی» است(1)

پاورقی:

1) كریمه اهل بیت علی اكبر مهدی پور، قم، حاذق، 1374 ه .ش.، صص 331-332.


آیة الله العظمی حسین وحیدی خراسانی