تبلیغات
رایحه قم - تاریخ زندگانی كریمة اهل بیت(س)

تاریخ زندگانی كریمة اهل بیت(س)

نویسنده :مستور
تاریخ:چهارشنبه 18 آذر 1394-10:22 ق.ظ

جانِ قم
یك سال بعد از هجرت علی بن موسی الرضا(ع) نامه‌ای خطاب به خواهر گرامی‌اش نوشت و حضرت معصومه(س) پس از دریافت نامه، برای ادای رسالت زینبی و پیام ولایت، به همراه عده‌ای از برادران و برادرزادگان، به طرف خراسان حركت كرد. اینجا بود كه مأمون ملعون با زیركی تمام از هدف این سفر آگاه شد و مانع شد تا این رسالت زینبی محقق شود. یاران مأمون در شهر ساوه، با كاروان حضرت معصومه(س) درگیر شدند و با ناجوانمردی، بیشتر مردان از جمله تمامی برادران آن حضرت را به شهادت رساندند. حضرت معصومه(س) بر اثر این حادثه از شدّت ناراحتی و بنا به قولی به دلیل مسمومیت به سختی بیمار شد و ادامة سفر برایشان ناممكن گشت و دستور دادند كه او را به شهر قم ببرند.3

بزرگان شهر قم وقتی از این خبر مطلع شدند، به استقبال آن حضرت شتافتند و در حالی كه موسی بن خزرج، بزرگ خاندان اشعری زمام ناقة آن حضرت را به دوش می‌كشید و عدّة فراوانی از مردم، پیاده و سواره، گرداگرد كجاوة حضرت در حركت بودند، حدوداً در 23 ربیع الاول سال 201 ق. حضرت وارد شهر قم شد. سپس در محلی كه امروز «میدان میر» نامیده می‌شود، شتر آن حضرت در جلوی منزل موسی بن خزرج زانو زد و افتخار میزبانی حضرت نصیب او شد. آن بزرگوار به مدت 17 روز در این شهر زندگی كرد و در این مدت، مشغول عبادت و راز و نیاز با پروردگار متعال بود. محلّ عبادت آن حضرت در مدرسة «ستیّه» بود كه هم اكنون با نام «بیت النور» محل زیارت ارادتمندان آن حضرت است. سرانجام در روز دهم ربیع الثانی سال 201 ق. با اندوه فراوان دیده از جهان فرو بست و شیعیان را در ماتم خود به سوگ نشاند. مردم قم با تجلیل فراوان پیكر پاكش را به سوی محلّ فعلی كه در آن روزگار بیرون شهر و به بابلان معروف بود، تشییع كردند. پس از دفن حضرت معصومه(س)، موسی بن خزرج سایبانی از بوریا بر فراز قبر شریفش قرار داد تا اینكه حضرت زینب، فرزند امام جواد(ع) به سال 256 ق. اوّلین گنبد را بر مزار قبر شریف عمة بزرگوارش بنا كرد و بدین سان، تربت پاك آن بانوی بزرگوار اسلام، قبله‌گاه قلوب ارادتمندان به اهل بیت و دارالشفای دل‌سوختگان عاشق ولایت و امامت شد.4

پس از وفات حضرت معصومه(س) سه تن از دختران موسی مبرقع، پسر امام جواد(ع) به نام‌های امّ محمد، میمونه و بریهیه كنار آن حضرت دفن شدند. محدث قمی از بانوان دیگری نیز نام برده است كه در كنار مرقد مطهر حضرت معصومه(س) مدفون هستند مانند: زینب، دختر امام جواد، امّ اسحاق، كنیز محمد بن موسی مبرقع و امّ حبیب، كنیز محمد بن احمد بن موسی مبرقع. بنابراین، در مجموع شش تن از امام زادگان و نوادگان امام جواد(ع) در كنار مرقد مطهر حضرت معصومه(س) دفن شده‌اند و شایسته است آنان كه مرقد شریف حضرت معصومه(س) را زیارت می‌كنند از آنها نیز یاد كنند، گرچه با این جمله كوتاه باشد: «السلام علیكنّ یا بنات رسول الله، السلام علیكنّ و رحمه الله و بركاته» ؛ سلام بر شما ای دختران رسول خدا(س) سلام بر شما و رحمت و بركت خدا بر شما».5

نام شریف آن بزرگوار؛ فاطمه و مشهورترین لقب آن حضرت، معصومه است. پدر بزرگوارش امام هفتم شیعیان، حضرت موسی بن جعفر(ع) و مادر مكرّمه‌اش، حضرت نجمه خاتون است. آن بانو، مادر امام هشتم نیز هست. بنابراین حضرت معصومه(س) با حضرت رضا(ع) از یك مادر هستند. ولادت آن حضرت در روز اوّل ذیقعده سال 173 هجری قمری در مدینة منوّره واقع شده است. دیری نپایید كه در همان سنین كودكی، با مصیبت شهادت پدر گرامی خود در حبس هارون در شهر بغداد مواجه شد. لذا از آن پس، تحت مراقبت و تربیت برادر بزرگوارش حضرت علی بن موسی الرّضا(ع) قرار گرفت.


در سال 200 ق. در پی اصرار و تهدید مأمون عباسی، سفر تبعیدگونة حضرت رضا(ع) به مرو انجام شد و آن حضرت بدون اینكه كسی از بستگانش و اهل بیت خود را همراه ببرند، راهی خراسان شدند.»2

یكی از ویژگی‌های حضرت معصومه(س) این بود كه به علوم اسلام و آل محمّد(ص) آگاهی داشت و جزو راویان و محدثان به شمار می‌رفت. اگرچه تمام روایت‌های آن حضرت به دست ما نرسیده است، ولی به برخی احادیثی كه از آن حضرت نقل شده، اشاره می‌كنیم:

1. در كتاب ارزشمند «الغدیر»، به نقل از كتاب‌های متعدد اهل سنت، حدیث غدیر از آن بانوی بزرگوار این گونه نقل شده است: «دختران امام كاظم(ع)، فاطمه (معصومه) و زینب و ام كلثوم گفتند: روایت كرد برای ما فاطمه، دختر امام صادق(ع) و گفت: روایت كرد برای من فاطمه، دختر امام باقر(ع) و او گفت: روایت كرد برای من فاطمه، دختر امام سجاد(ع) و او گفت: روایت كردند برای من فاطمه و سكینه، دختران امام حسین(ع) و آنها گفتند: روایت كرد ما را امّ كلثوم، دختر فاطمة زهرا(س) و او از مادرش فاطمة زهرا(س) دختر پیامبر روایت كرده كه آن حضرت فرمود: «آیا فراموش كردید سخن رسول خدا(ص) در روز غدیر خم را كه فرمود: هر كس كه من مولا و رهبر او هستم، پس علی مولا و رهبر اوست؟ و نیز به علی(ع) فرمود: «نسبت تو به من، مانند نسبت هارون به موسی است».

2. فاطمه [معصومه]، دختر امام كاظم(ع) و او از فاطمه، دختر امام صادق(ع) و او از فاطمه، دختر امام باقر(ع) و او از فاطمه، دختر امام سجاد(ع) و او از فاطمه، دختر امام حسین(ع) و او از زینب، دختر علی(ع) و او از فاطمة زهرا، دختر رسول خدا(ص) روایت كرد كه فرمود:

«آگاه باشید! كسی كه با حبّ آل محمد از دنیا رفت، شهید از دنیا رفته است».6


پی نوشت ها :
 نویسنده : سید محمدصادق میرقیصری

1. مهتاب اهل بیت(ع)، به كوشش: سید حسین اسحاقی، ص 3.
2. مهدی مراد حاصل، كریمة اهل بیت، روزنامة همشهری، 9/1/1387، ص 3.
3. ر.ك: كریمة اهل بیت، ص 4؛ مهتاب اهل بیت، ص 18.
4. كریمة اهل بیت(ع)، ص 4
5. مهتاب اهل بیت(ع)، ص 24.
6. همان، صص 32 و 35.



 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.