تبلیغات
رایحه قم - مهمان توام بانو

مهمان توام بانو

نویسنده :مستور
تاریخ:جمعه 30 بهمن 1394-09:35 ب.ظ

آن روز
اولین روز ماه ذیقعده بود. صدای مؤذن از سمت مسجد النبی شنیده می‌شد. در خانه امام موسی كاظم علیه‌ السلام همه چشم به راه آمدن فرزندی بودند. خدمتكاران، دور تا دور نجمه خاتون نشسته بودند و او را دلداری می‌دادند.

ـ به زودی به دنیا می‌ آید.

ـ ‌نگران نباشید!

نجمه خاتون به دیوار تكیه داده بود و زیر لب ذكر می گفت. امام کاظم علیه‌ السلام به همراه فرزندش امام رضا علیه‌ السلام به مسجد النبی رفته بودند. لحظات به كندی می‌ گذشت و نجمه خاتون از درد، دندان‌ هایش را به هم فشار داد.

آسمان سیاه، ستاره را نورانی‌ تر از پیش نشان می‌داد. امام موسی كاظم علیه‌ السلام به خانه برگشت و باز قرآن خواند. ساعتی از شب گذشته بود كه صدای نوزادی در خانه پیچید. همه با خوشحالی به هم تبریك گفتند. نوزاد را به برادرش نشان دادند. امام‌ رضا علیه‌ السلام به چهره خواهرش نگاه كرد. امام موسی كاظم علیه‌السلام نوزاد را بغل گرفت و نام معصومه را برای او برگزید

امروز

بانو! چمدان خستگی‌ هایم را بگیر و زمین بگذار؛ می‌خواهم برای دیدنت قد راست كنم.

كبوترها دور گنبد و گلدسته‌ هایت می‌گردند و من سرسپرده شالها و چراغ های سبز بالای ضریحم.

حرم؛ نقطه تلاقی همه دردها و درمان ها.

حرم؛ دری كه رو به بهشت باز می‌شود.

حرم؛ آشیانه كبوترها و یاكریم‌ های غریب.

وقتی با توام، حالم خوب است؛ حتی غروب های دلتنگ و نفس‌گیر.

چراغ های گنبد و گلدسته‌ ها، قطب نمای قم‌ اند و همه كوره راه‌ های تاریك،‌به روشنای حرم می‌ رسند.

مهمان توام بانو؛ آب و گلابی را كه به من تعارف می‌كنی، به هیچ ثروتی نمی‌دهم.

گلدسته‌هایت دعا می‌كنند برای همسایه‌ هایی كه محتاج اجابت‌ اند.


نوع مطلب : دلگویه 

داغ کن - کلوب دات کام
مهمان توام بانو() 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.